Een tijd geleden ontving ik een mail van Julie. Julie is een wereldburger, een wereldsupporter, een slimme, lieve, krachtige meid die vorig jaar in de zomer besloot om 5VWO over te doen omdat de druk te hoog was. Een 17-jarige perfectionist die mij met haar mail precies liet voelen waarom ik doe wat ik doe: onderwijs mooier maken!
Ik deel haar mail graag met jou in deze blog…omdat ik er van overtuigd ben dat Julie eerder de regel is dan de uitzondering.
Ik heb 31 jaar lang gedacht dat de gedachtes in mijn hoofd mijn meningen waren. Dat klinkt misschien gek, maar is echt zo. Ik heb mij tot een paar maanden geleden geen seconde gerealiseerd dat het mijn gevoel en intuïtie waren die tot mij ‘spraken’.
Van huis uit heb ik geleerd dat je, je mening moet laten horen, dat je mening telt, dat, dat krachtig is. Dat is een overtuiging die ik nog steeds uitdraag, die mij heel ver heeft gebracht. Echter is het woord ‘mening’ overgegaan in het woord ‘intuïtie’. Welbespraakt is openhartig geworden.
“Afscheid nemen is met zachte vingers, wat voorbij is, dichtdoen en verpakken in de goede gedachten der herinnering.”
De afgelopen anderhalf jaar ben ik vol enthousiasme betrokken geweest bij Now It’s Our Time. Vorig jaar in maart hebben Paulien, Nina, Marjolein en ik een geweldig expeditie neergezet waarbij we onderzoek hebben gedaan naar de nieuwe generatie. Ook dit jaar zijn de voorbereiding voor de expeditie die in juni gaat plaatsvinden al in volle gang!
Ik weet niet zeker of ik nu high ben van die twee wijntjes op de borrel van de personeelsdag van ROC Nijmegen of dat ik zweef omdat de eerste Gave Dingen Doen in Onderwijs zo geweldig goed ging. Misschien is het een cocreatie van beide!
Gisteren een heerlijk gesprek met Bas en Bela over GDD in Onderwijs. Het zat al een tijdje in mijn hoofd en het wordt tijd om het in de wereld te zetten. Omdat ik het goed kan, omdat ik er in geloof en omdat ik denk dat het onderwijs wel wat gaver kan.
Vandaag een sessie bij ROC Nijmegen, die stond al een tijd en heb ik gisteravond omgedoopt tot de officiële eerste GDD Onderwijs. En die naam maakte het meer dan waar, met als GDD-vraag: hoe kan ik het onderwijs gaver maken? (de ‘ikken’ zijn hierbij de deelnemers van de sessie)
Een jongen loopt het jongerencentrum binnen. Ik schat hem 17, een echte puber,aan zijn houding zie je het: hij weet nog niet zo goed waar hij zichzelf moet laten.
Hij komt een keer in de week hier om met de jongerenwerker te praten. Samen werken ze aan zijn ‘sociale vaardigheden’ en bespreken ze wat de jongen met zijn toekomst wil. Die toekomst is overduidelijk morgen en volgende week, verder kijken lukt nog niet. En dat is prima, want daardoor zijn de gesprekken en de uitkomsten relevant voor het hier en nu.
Dit was de simpele quote die ik via Twitter de wereld in slingerde afgelopen woensdag. Vanuit frustratie, ja, ik kon het zelf bijna niet geloven: ik, gefrustreerd!
Mensen die mij een kennen of volgen weten dat ik graag Gave Dingen Doe. Ik kan mijn enthousiasme, creativiteit en visie kwijt tijdens de Gave Dingen Doen-sessies. Ik merk dat hoe meer gave dingen ik doe, hoe beter ik me voel. Hoe vaker ik er voor kies om gave dingen te doen, hoe meer energie ik krijg vanuit het gevoel dat ik waarde toevoeg aan een veranderende wereld. Niet alleen tijdens de sessies, gewoon terwijl ik aan het leven ben.
Mijn verhaal gaat sinds een paar maanden over nieuw onderwijs waarin het basisgevoel is dat elke kind een high potential is. Jammer dat ik nog geen juiste Nederlandse term heb gevonden voor ‘high potential’ (ideeën zijn welkom). Hoog potentieel, ja, dat is het, alleen vind ik dat niet mooi klinken. Dus hou ik het voorlopig op ‘high potential’. Ieder kind wil het allermooiste van zichzelf laten zien, dat maakt het voor mij een high potential. Wat zou het prachtig zijn als we vanuit dat gevoel onderwijs vorm geven.
Onderwijs vormgeven vanuit het ‘high-potential-model’, hoe ziet dat er uit? Lees verder
“Goh, waar heb jij dat prachtige veldboeket vandaan in deze tijd van het jaar?”
“Dat heb ik gisteravond gekregen bij Gave Dingen Doen!”
Ik ben fan van Gave Dingen Doen. Ik faciliteer zelf sessies in Nijmegen en maak zoveel mogelijk mensen enthousiast om Gave Dingen Doen te ervaren. Ik pluk namelijk graag mogelijkheden.
Sinds ik ontdekt heb dat nieuwsgierigheid een krachtige eigenschap is, zie ik het woord overal oppoppen. Het heeft misschien ook te maken dat ik me de laatste tijd meer ben gaan bezig houden met nieuw onderwijs. En gelukkig zijn veel mensen het met me eens dat nieuwsgierigheid, zelf ontdekken en vragen mogen stellen daarin belangrijke speerpunten zijn. Voor zowel de leerling als de docent!
Nieuwsgierigheid gaat niet over het vinden van antwoorden, het gaat over het stellen van vragen. Het gaat niet over het formuleren van een mening, het gaat het durven uitspreken van je verwondering. Het gaat niet over passen en meten in hokjes, het gaat over ontdekken van verbinding.