Je bent mijn type wel/niet

Heb jij dat ook wel eens, dat je iemand ‘gewoon’ niet aardig vindt? Ik realiseerde mij gisteravond dat ik dat eigenlijk heel weinig meemaak, dat gevoel. Ik ben vooral gewend om een gevoel of emotie bij iemand te hebben waardoor de relatie overheerst op het gevoel dat je bij een persoon hebt. Maar dat wordt vanaf nu anders, door de ervaring die een paar weken geleden had.

Een paar weekenden geleden deed ik mee aan een yogaweekend, waar nog 14 andere vrouwen waren. Een paar jaar geleden had ik dat misschien spannend gevonden; 15 vrouwen een heel weekend in een huis, als dat maar goed gaat!
Deze keer vond ik het helemaal niet spannend, ik was daar namelijk voor mijzelf. Ik was daar om het fijnste weekend te creëren, door mijn eigen behoefte te volgen, los van wat een ander wil, doet of daarvan vindt. En ik geloof en weet dat als iedereen zijn persoonlijke behoefte volgt, dat er dan hele fijne zuivere verbindingen kunnen ontstaan. En het dus een heerlijk weekend zou worden vol blije mensen.

Op het moment dat iedereen binnenkwam en zich voorstelde in het yoga-huis vertelde mijn intuïtie me precies met wie ik wel en niet in verbinding zou kunnen dit weekend. Niet dat dat ook echt moest, daar kon ik zelf nog voor kiezen, maar bij vijf mensen was het duidelijk dat de deur naar verbinding wagenwijd open stond! De andere voelde ver weg, er was geen klik, ik zag gesloten blikken, ik voelde onrust of onzekerheid. Daar kan ik niet op verbinden, en dat wil ik ook niet, dat zou mij energie kosten, en ik was daar in dat weekend vooral om te ontspannen en energie te krijgen.

20140602-095701.jpg

Tijdens het weekend liep het zo dat ik met die vijf mensen waarbij ik een open geest zag, inderdaad in verbinding kwam. Ik vertelde mijn verhaal en luisterde naar dat van hun, mocht gewaagde vragen stellen (ultieme test voor verbinding ;)) en er werd gelachen. Van de andere 10 vrouwen vond ik het prima dat ze er waren, ze verstoorde mijn energie niet, omdat ik er voor kon kiezen om geen moeite te doen om iedereen ‘aardig’ te moeten vinden. Ik mocht van mijzelf mijn intuïtie volgen en mijn energie steken in de mensen waarbij ik tijdens de eerste ontmoeting voelde dat die verbindende energie volop terug zou stromen!

Wat een opluchting om:
– zonder oordeel (ik vind jou stom, ik ben vast niet goed genoeg voor jou);
– zonder emotie (ik ben boos op je, je stelt me teleur);
– zonder mening (ja, maar wat zij heeft meegemaakt is heel erg, dat verklaard haar gedrag);
– zonder bewijsdrang (“ik heb met iedereen gepraat, goed hè”, of “ik heb mijn best gedaan om iedereen aardig te vinden”);
– zonder ego (ik wil dat iedereen mij ziet en leuk vindt, straks vinden ze het stom dat ik niet met ze praat)
er voor te kiezen om mij te verbinden met een ander. Wat een heerlijk idee dat mijn intuïtie me precies verteld wie wel ‘mijn type is’ en wat een fijn gevoel om ook te kunnen zeggen: “Nee, dank je, ik hoef niet in verbinding met jou, je bent mijn type niet.”

Lekker om zo door het leven te gaan, onafhankelijk van relaties, meningen, oordelen, emoties, bewijsdrang en ego. Ik daag je uit om afhankelijk te durven zijn van de verbinding die je voelt met mensen …je intuïtie verteld je precies bij wie de energie volop stroomt! Durf jij daarnaar te luisteren?

One thought on “Je bent mijn type wel/niet

  1. Lekker Petra :) Echt moeiteloos jezelf zijn. Gewoon de stroom volgen toppie :) Dat willen we toch allemaal…

Ik wil graag reageren!