Kijk jij naar de bril of naar de spiegel van de ziel?

De ogen zijn de spiegel van de ziel” (Da Vinci). In ieders ziel zit de mooie en goede intentie om aan de wereld bij te dragen. Hoe komt het dan dat wij allemaal verschillend zijn en doen?

Omdat iedereen zijn eigen bril op heeft waar door hij naar de wereld kijkt. De bril is bepalend hoe je met situaties om gaat en er op reageert. Tijdens mijn NLP Practitioner heb ik geleerd dat je er op kunt vertrouwen dat iedereen een goede intentie met zich meedraagt, ongeacht zijn bril. Dat inzicht had ik dus al een tijdje, en elke keer doen zich situaties voor waarin ik dit inzicht in de praktijk mag brengen.

Zo ook gisteren, toen ik een gesprek had met iemand die op een andere manier naar een situatie kijkt dan ik. Zij heeft een andere bril op, wel hebben wij dezelfde intentie om de situatie te verbeteren.

Tijdens het gesprek stonden mijn handelingen en keuzes rondom die situatie centraal. Hierdoor merkte ik dat mijn kijk op de situatie ter discussie werd gesteld, niet mijn onderliggende intentie. Die ander leek er niet op te kunnen vertrouwen dat onze intenties beide goed zijn en uit liefde voortkomen. Dit komt doordat wij beide een andere bril op hebben, waardoor wij anders met de situatie omgaan (handelen). Het gevoel dat ik kreeg; dat ik niet de goede bril heb om de situatie te kunnen verbeteren, was heel vervelend.

Dit gevoel zette mij aan het denken, een nieuwsgierige analyse ontstond: Waarom raakt dit mij zo? Leidt mijn handelen wel tot een verbetering van de situatie? Hoe komt het dat wij elkaar niet lijken te snappen, terwijl wij beide hetzelfde voor ogen hebben?

En toen was daar vanochtend ineens dit inzicht (en deze blog)! Over de ogen en de brillen. En hoe de ogen elkaar zouden kunnen vinden, als we geen bril op zouden hebben. Echter zijn die brillen er wel, dus begint het bij acceptatie. Het feit dat iedereen op zijn eigen manier met de situatie omgaat (met een andere bril op kijkt) is oké.

Ik accepteer hiermee de situatie en alle betrokkenen, met dezelfde intentie, echter met een andere bril op. Door een nieuwsgierige houding te hebben kijk ik met een open blik, waardoor ik aansluiting vind bij de onderliggende intentie, niet bij de bril. Op het moment dat ik van ieders goede intentie uitga, in plaats van dat ik iedereen door dezelfde bril wil laten kijken, werk ik toe naar een nieuwe nog mooiere situatie voor iedereen.

Hierin is strijd, kramp en vechten niet nodig, sterker nog: het voegt niets toe. Ik vertrouw op de intenties, op dat die ander doet wat hij kan. Dat brengt rust en van daaruit kan ik gaan bouwen.

De ander mag dan een andere bril ophebben, de kunst is om de ziel te blijven zien.

Durf jij de ander recht in de ogen te kijken?

3 thoughts on “Kijk jij naar de bril of naar de spiegel van de ziel?

  1. […] het nog goed, de eerste paar keer dat ik een blog online zette die prikkelend was, zoals de blog ‘De bril’ of ‘Uitgebruisd’, dat was spannend! Het was geen oproep tegen de gevestigde orde, maar ik […]

  2. Hennie Hulleman

    Super stukje,
    Ik denk héél veel over deze dingen na…, en wat je hier schrijft resoneert met mijn innerlijk.
    De intenties die we hebben kunnen door “de Bril” die we ophebben er toe lijden dat we positieve veranderingen die we nastreven, of destructief werkende mechanismen in ons intermenselijk handelen (door “de bril) lang niet altijd voldoende bewust zijn, en goedbedoeld uiteraard er aan mee kunnen werken “een probleem” of een destructief werkend mechanisme zelfs onbedoeld in stand kunnen houden of zelfs versterken.
    Vaak willen we “de wereld” (werkelijkheidsbeleving) aanpassen aan onze eigen beleving van wat we (door onze bril) vinden wat goed of juist is.
    Een mechanisme wat we goed kunnen zien in het boek of film van enige jaren geleden “de moeder van David S”.
    De moeder houd goedbedoeld de steeds ellendiger wordende situatie van haar zoon in stand, of versterkt die zelfs met haar goedbedoelde acties die eerder destructief werken.
    Daarom dat jij je heel terecht je de vraag steld: Dit gevoel zette mij aan het denken, een nieuwsgierige analyse ontstond: Waarom raakt dit mij zo? Leidt mijn handelen wel tot een verbetering van de situatie? Hoe komt het dat wij elkaar niet lijken te snappen, terwijl wij beide hetzelfde voor ogen hebben?

    Wat is werkelijk helpen. Zoals bv een Chinees spreekwoord tot uitdrukking brengt: Een man die honger lijd, kun je elke dag een Vis geven…….. of één keer een hengel, en hem uitleggen hoe je het best vis kunt vangen.

    Mahatma Gandie was Hindoe, maar bij zijn studie Advocatuur heeft hij zich ook verdiept in HET BOEK waar de christenen menen hun geloof en handelen aan te ontlenen De Bijbel, waar veel van onze grondwet ook aan ontleend is.
    Je ziet in z’n latere leven dat hij zich door dit Boek, met name de persoon Jezus enorm heeft laten inspireren om op een positieve geweldloze manier maatschappelijke veranderingen (“verbeteringen”) tot stand te kunnen brengen.
    Van hem als Hindoe kun je zeggen dat hij zich véél “christelijker” heeft gedragen (door hem heeft laten inspireren) dan de Engelsen die zeiden “Christelijk” te zijn die India gekoloniseerd hadden.
    Hij heeft mede door zijn geweldloze weerbaarheidsprincipes en liefde voor zijn medemens (al waren ze hem soms vijandig) zich véél Christelijker gedragen, en zelf de Engelsen zich terug laten trekken door een beroep te doen op hun eigen Christelijke principes die ze beleden te zijn.
    Het feit dat hij als Hindoe het kastensysteem (wat we in het westen in verkapte vorm ook hebben) heeft verworpen, heeft ertoe geleid dat hij door een “fundamentalistische” mede-Hindoe is vermoord.
    Hij dacht heel diep over de dingen na, vroeg zich altijd of wat is waarheid. De Christus had het hier ook over. Hij zei: Hiertoe ben ik in de wereld gekomen, om getuigenis af te leggen van de waarheid.
    Mahatma Gandi heeft veel van de principes die Jezus onderwees succesvol toegepast. Uiteindelijk zij die principes weer gebaseerd op (onzelfzuchtige) liefde.
    Jouw ondewijsprincipe bevat hele sterke elementen.
    Ga je site zeker verder bekijken cq volgen.
    Zou zelfs wel mee willen denken, en helpen ontwikkelen van een innovatieve onderwijsstructuur/cultuur waarbinnen elk individu zich zo optimaal mogelijk kan ontwikkelen, en waar zowel leerling als leerkracht zich kan laten inspireren en er niet sprake is van éénrichtingverkeer, maar het elkaar helpen je te ontwikkelen en “het beste” uit jezelf te halen en daar veel levensvreugde uit te kunnen putten voor jezelf en anderen !!!

    • Petra

      Dag Hennie,

      Wat een prachtige reactie, dank je wel! Ik ben blij dat ik jou heb kunnen inspireren en dat jij mij zo’n uitgebreide, mooie reactie teruggeeft.
      Fijn dat je mij blijft volgen, als je het leuk vindt om een keer af te spreken kun je mij mailen.

      Met een glimlach,
      Petra

Ik wil graag reageren!