Thuiskomst

Wat een reis ben ik aan het maken. Ik verwonder me elke dag over wat er op ons pad komt, waar we overheen mogen stappen, wat we achter mogen laten, welke souvenirs we al gevonden hebben en hoe snel het eindpunt in zicht komt.

Ik had natuurlijk veel te veel bagage bij die ik niet gebruik (je herkent het vast), dus die heb ik beetje bij beetje losgelaten. Onderweg kreeg ik vanalles nagedragen en aangereikt, verrassend genoeg vooral vanuit Nederland.

Sommige kledingstukken zijn gaan wringen onderweg, ze zijn zo versleten dat ze zelfs voor een backpacktrip niet meer kunnen. Helemaal tot op de draad toe versleten en toch niet weg willen gooien, alleen maar omdat je ze zo lang hebt gehad. Niet omdat ze nog echt van waarde zijn.

Ik ben zo blij dat ik mijn Zwitsers zakmes bij heb, dat ding komt altijd van pas. Een kurkentrekker zodat er ook hier geproost kan worden met een wijntje op de prachtige overwinning en de hoogtepunten. Yes, weer een mooi uitzicht bereikt, wauw, opnieuw durven kiezen voor mijn eigen pad! Redenen genoeg voor een klein feestje.

20140108-183952.jpg

Ook de EHBOkit gebruik ik best vaak om wonden te verzorgen die er eigenlijk al een tijd niet goed uitzien. Met aandacht, een flinke portie jodium (ja, die ouderwetse die prikt, waardoor je voelt dat hij werkt ;)) en een stevige pleister. Mijn eigen wonden hele snel, een gezond lichaam heelt zichzelf goed. Ook voor de wonden van anderen heb ik genoeg, die help ik graag met zachte hand. Het blijkt dat ik zelf tijdens de reis ook regelmatig op iemands teen ga staan of tegen iemand aan ben gestoten zonder dat ik het in de gaten had. Dus dan is een liefdevolle handreiking en het delen van mijn EHBOkit om de pijn te verzachten wel op zijn plek.

Ik heb veel meer contact met het thuisfront dan van tevoren was verwacht. Uitnodigingen om goed na te denken of we hier willen blijven, of we deze reis echt moeten en willen maken. En aanmoedigingen om mijn ontdekkingsreis te maken, koste wat het kost, vol vertrouwen. Ik hoor dat ik gemist wordt, zoals ik was voor mijn reis. Maar toen had ik nog niets gezien en hield ik me klein, toen leefde ik in een andere wereld, de wereld van het hoofd. Ik kon daar niet vinden waar ik echt gelukkig van werd…dus moest ik er op uit, omdat mijn leven er vanaf hing. Nu ik mijn bevindingen volop deel zijn er mensen die het geweldig voor mij vinden, er zijn mensen die ook op reis gaan, er zijn mensen die mijn fotoboek niet willen zien vanwege het confrontatiegevaar van ondenkbaar prachtige beelden.

En nu ben ik thuis. Alles wat zich nog in mijn hoofd afspeelde is losgelaten, mijn hart is bereikt. Compleet in liefde, met alles wat is. In Nederland, in Aziƫ, bij vrienden, bij familie, bij onbekenden, ik ben thuis. Zin om daar binnenkort een bakkie te komen doen?

2 thoughts on “Thuiskomst

  1. Prachtige blog en zo herkenbaar. Pas als je je zo kunt verenigen met jezelf ben je werkelijk overal thuis.. Een doel dat ik nog niet bereikt heb.. Geniet en dat bakkie doen we als Casper weer naar huis is:)

    • Petra

      Cool! Het boek A Return to Love van Marianne Williamson is een aanrader mocht je dat doel willen bereiken ;) Heeft alles op zijn plaats laten vallen van datgeen ik al voelde.

Ik wil graag reageren!