When do you stop buying?

Abundance_Quote_-_WorkshopEen bizarre droom, helder en krachtig maakte dat een nieuwe naam voor een project wat al een tijdje in mij leefde zich aandiende.

“When do you stop buying?”

Ik geloof in overvloed, sterker nog, ik weet dat het er is. Overvloed aan liefde die mensen te geven hebben, vaak in de praktijk gebracht door mensen te helpen, naar ze te luisteren, ze te steunen, knuffelen of bevestigen. Ook meer praktisch gezien is er overvloed, aan spullen, heel veel spullen.

Ik had een droom over hoe ik debatteerde met de buurvrouw die naast mijn ouderlijk huis woont, over de overvloed aan babyspullen en dat ik verdedigde dat ik met de overvloedige spullen op marktplaats waarschijnlijk al meer dan 20 babykamers kan inrichten (geen idee waar dat aantal vandaan kwam, het was tenslotte een droom ;)). Toen vroeg ze mij ernstig bezorgd in het Engels: “But when do you start buying things for your baby?”
Dat was het moment om mijn debat-genadeslag toe te brengen en door de zaal te roepen (ineens was er heel veel publiek bij): “The big question is when I STOP buying, when we all stop buying?”

Al wakker wordend realiseerde ik me dat dit de titel is voor mijn persoonlijk project rondom babyspullen, supergaaf! “When do we STOP buying?”

De zwangerschapshormonen hebben gelukkig mijn koopbehoefte niet aangetast, die is nog steeds nul. In tegenstelling tot sommige van mijn zwangere medemoeders die de Prenatal en Hema niet kunnen weerstaan. Bij die laatste winkel hebben ze ook geweldig leuke babyspullen, en toch hoef ik ze niet. Het enige ding dat ik in de ik-krijg-een-baby-en-moet-dus-goed-voorbereid-zijn-wat-betekent-meer-spullen-waan heb gekocht, een voedingsbeha, was na een week al kapot en jeukte aan alle kanten. Sinds die miskoop heb ik weer mijn gewone 5 jaar oude beha’s aan met een verlengstukje (oké, stiekem ook nieuw gekocht), werkt prima en zit veeeeel lekkerder.

De heldere droom in combinatie met mijn visie en gevoel bij de overvloed aan spullen in deze wereld maken dat ik heb besloten om een project op te zetten om alle baby- en moederspullen die wij nodig hebben, via de overvloed in de wereld te verkrijgen.

Dat begint bij mij met helder het verschil voelen tussen wat er echt nodig is en wat leuk is om te hebben. Leuk om te hebben daar doe ik niet meer aan, want ik vind het eigenlijk helemaal niet leuk om te hebben als ik het niet nodig heb. Bewust zijn dus van het verschil tussen nodig hebben (luiers, handdoeken, wiegje) en al het andere. Wat wij echt nodig vinden mogen we gelukkig zelf bepalen.

De spullen die we echt nodig hebben verzamelen kan op 4 manieren:
– zelf maken. Een tevreden gevoel en zeker ook een duurzaam gevoel maalt zich van mij meester als ik zelf iets maak en er tijd en energie in te steken. Vaak is dit een vervanging van iets kopen, wat sneller is maar minder leuk en het voelt in iedergeval minder duurzaam.
– we krijgen het kado. Ik heb gemerkt dat mensen graag een kadootje willen geven nu ik zwanger ben en zeker als die spruit er is, daar komt het gevoel van iets willen geven/bijdragen/blij maken heel sterk naar boven (gevoel van overvloedigheid). Ik ga ervoor om kadootjes te krijgen die we echt zelf graag willen (duurzaam) en nodig hebben. Dan zijn zowel de gevende als ontvangende partij echt blij met het kado, dat geeft een gevoel van dankbaarheid én overvloed. En ik moedig mensen aan om niets te geven als ze daar geen behoefte aan hebben, dat is dan weer onvoorwaardelijk geven en sluit aan bij het gevoel van overvloed.
– we krijgen spullen van andere mensen omdat ze het zelf niet meer nodig hebben, om later weer door te kunnen geven of terug te kunnen geven.
– we kopen zelf producten die al bestaan en niet voor ons gefabriceerd zijn, tweedehands spullen dus. Het is al duurzaam om spullen een tweede of derde leven te geven, en we zullen dan ook nog zoveel mogelijk letten op duurzame materialen (bijv. wasbare luiers van biologisch katoen).

Ik zie in deze, voor mij nieuwe wereld, dezelfde patronen als in de wereld zonder baby. Zekerheid zoeken in controledrang en doen-doen-doen, schaamte om het op voorhand al niet goed te doen en zeker ook de angst voor tekort in spullen en in zijn (van ‘ben ik wel een goede moeder’ tot ‘hebben we wel echt álles, en nog een beetje extra, voor de baby’). Vertrouwen op dat het allemaal, ja echt allemaal goed komt (of zelfs al is) kan beginnen met vertrouwen op dat wat jij nodig hebt er al is. En magisch genoeg, heb je dan steeds minder nodig, want je weet dat het er is. Die overtuiging en het vredige gevoel dat voor mij bij overvloed hoort wil ik heel graag in de praktijk brengen en met dit persoonlijke project laten zien dat het kan!

Ik wil graag reageren!