Leve het avontuur!

Had ik niet beter alleen op reis kunnen gaan? Dat was altijd veel avontuurlijker dan nu met z’n tweeën. Ik ben de afgelopen jaren een aantal keer alleen op reis geweest, dat beviel me goed. Je kunt doen wat je zelf wilt, en je moet alles wat je tegenkomt alleen (of met iemand die je net hebt ontmoet) het hoofd bieden. Dat brengt een gevoel van avontuur met zich mee. Je doet iets en weet nog niet precies hoe het afloopt. Of je komt in een situatie (een gestolen backpack bijvoorbeeld) waarbij je dan zelf moet bedenken hoe je daarmee omgaat. En als dat dan goed lukt, wat een heerlijk gevoel!

Dat gevoel van avontuur miste ik de eerste drie weken van onze reis. Ik vroeg me steeds af waar het gebleven was. Is Robbert wel avontuurlijk genoeg voor mij? Ben ik zelf een duffe doos geworden sinds ik met hem ben, of is misschien mijn definitie van avontuur veranderd? We doen leuke dingen, we relaxen, we zijn actief, we werken, we hebben verbinding met Nederland en soms zijn we helemaal los en verwonderen we ons over vanalles hier. Eigenlijk doen we precies wat we in Nederland ook doen, alleen dan 6 uur eerder.

Vele vragen stelde ik mijzelf en Robbert over avontuur. Onze definitie van avontuur werd: ‘jezelf uitdagen, grenzen verkennen en erachter komen dat je tot meer in staat bent dan je denkt.’

20131130-153726.jpg

Oké, grenzen verkennen…dat heb ik natuurlijk al ruimschoots gedaan voor ons vertrek. Mijn grenzen verkend en opgerekt of misschien zelfs wel laten verdwijnen door spullen en ons huis los te laten, door patronen die in de maatschappij zitten te doorbreken en door op een onvoorwaardelijke manier lief te hebben. Als je die grenzen eenmaal hebt verkend en er overheen bent gegaan, dan zit ‘m daar niet meer het avontuur. Want mijn comfortzone is gegroeid: ik voel me in een veel groter gebied comfortabel. Ofwel, er kan maar weinig meer gebeuren waarbij ik de spanning voel die bij een avontuur hoort.

Deze reis lijkt te gaan over weggaan en terugkomen. Daar zit ‘m het avontuur. In de bewuste keuzes van loslaten en zo betekenisvol zijn als mogelijk.
In de tijd dat we hier zijn blijven we ‘gewoon leven’, zoals dat bij ons past, bewust en met een open blik. Door ons te verwonderen over alles wat hier en daar gebeurt, door nieuwsgierig te zijn naar mensen in Nederland en Thailand, door te kijken of mensen in het licht of in de schaduw leven (waar ze dan ook zijn), door te genieten van verbinding (lange-afstand of dichtbij, of beide), door dankbaar te zijn dat we elke dag weer de keuze hebben om gelukkig te zijn (niet te worden), door samen te praten over het leven en de liefde, over Boedha en God, door te genieten van Sweet and Sour, pineappleshakes en op zijn tijd een hamburger met frietjes.

Mijzelf uitdagen om hier ‘gewoon te mogen leven’, daar zit hem voor mij het avontuur. Reizen en genieten van alles wat is. Niets te hoeven doen, alleen maar hier zijn, wat een oncomfortabel gevoel is dat voor mij. En wat een uitdaging om ook dat patroon los te laten. Ik ga dat avontuur graag aan!

=x=x=x=x=x=

Toevoeging vanuit The Tao of Pooh over ‘Wu Wei’ ofwel ‘nondoing’:
“When we learn to work with our own Inner Nature, and with the natural laws operating around us, we reach the level of Wu Wei. Then we work with the natural order of things and operate on the principle of minimal effort. Since the natural world follows that principle, it does not make mistakes. Mistakes are made–or imagined–by man, the creature with the overloaded Brain who separates himself from the supporting network of natural laws by interfering and trying too hard.

When you work with Wu Wei, you have no real accidents. Things may get a little Odd at times, but they work out. You don’t have to try very hard to make them work out; you just let them. […] If you’re in tune with The Way Things Work, then they work the way they need to, no matter what you may think about it at the time. Later on you can look back and say, “Oh, now I understand. That had to happen so that those could happen, and those had to happen in order for this to happen…” Then you realize that even if you’d tried to make it all turn out perfectly, you couldn’t have done better, and if you’d really tried, you would have made a mess of the whole thing.

Using Wu Wei, you go by circumstances and listen to your own intuition. “This isn’t the best time to do this. I’d better go that way.” Like that. When you do that sort of thing, people may say you have a Sixth Sense or something. All it really is, though, is being Sensitive to Circumstances. That’s just natural. It’s only strange when you don’t listen.”
― Benjamin Hoff, The Tao of Pooh

Ik wil graag reageren!