Wij droomden mee met…Sara!

Vorige week woensdag-avond was de eerste editie van Droom Mee Met… Ontstaan vanuit willen bijdragen aan extreem mooi onderwijs. Toen Sara haar droom een paar weken eerder met mij deelde besloot ik direct op de energie te surfen en een mee-droom avond te organiseren. We mochten gebruik maken van een prachtige ruimte in Villa Mariënboom van United By Passion.

Met z’n elven zaten wij om tafel en droomden met Sara mee over haar nieuwe school in Nijmegen. En wat voor een school! Naar aanleiding van de avond waarop inhoudelijk werd meegedacht om Sara haar droom kracht bij te zetten deelde zij deze beschrijving van hoe haar school eruit gaat zien.

“Don’t ask what the world needs. Ask what makes you come alive and go do it. Because what the world needs is people who have come alive.”

… want wat de wereld nodig heeft, is mensen die fik stoken! De boel nieuw leven inblazen! Hier gaat-ie dan: een nieuwe school in Nijmegen. Voor leerlingen vanaf de middelbare schoolleeftijd. En HBO-ers, MBO-ers…Zo, hij staat.

Een school in de wereld, zodat deze niet pas begint als je je papiertje hebt. Een school waar je inside en outside gaat: focus op jouw ontwikkeling, talenten en hoe je deze waardevol voor jezelf en anderen kunt maken EN werken aan projecten met en voor bedrijven/organisaties. Echte, innovatieve dingen maken voor de echte wereld. Voor ’t eggie dus. Een school waar creativiteit, ondernemerschap, innovatie, talent, passie en buiten de kaders werken hoogtij vieren.”

Zo’n school dus! Aangezien er nu een droom het levenslicht heeft gezien is alle hulp om de school werkelijkheid te laten worden welkom. Alle mensen (jongeren en wat ouderen;)) die mee willen doen om de school vorm te geven, om de school te stichten, om de school te dragen, te voeden en te bekrachtigen worden door Sara uitgenodigd om contact met haar op te nemen.

“Er is nog geen naam, wel een club mensen die meedenkt en werkt.Er is nog geen pand, wel een concept om mee van start te gaan.Er is nog geen bak geld, nou ja, die ligt nog bij de gemeente en bij bedrijven, die komen we binnenkort ophalen!Er zijn nog geen studenten, alhoewel; toch wel! Ze zijn alleen nog niet allemaal betrokken bij de school. En daar kan jij verandering in brengen!

Want, uitgangspunt 1 is: voor iedere ‘prof’ die meedenkt en werkt, werkt er ook 1 ‘prof to be’ (leerling, student) mee aan het realiseren van de school en verfijning van het onderwijsconcept. Scholen bedacht door mensen met ‘papiertjes’ zijn er al genoeg, tijd om niet OVER, maar MET leerlingen te praten. Niet alleen lullen, maar ook poetsen. Aan de gang, die school bouwen!

Dus: ken jij of ben jij de student of leerling die mee wil werken aan de nieuwe school in Nijmegen? OF ben je die ‘prof’, uit welk vakgebied dan ook die mee wil werken aan de nieuwe school: mail, reageer via Facebook of mail naar sara@raakonderwijs.nl.”

Je kunt je voorstellen dat het een bijzonder fijne avond was waarop een droom werkelijkheid gemaakt werd. Hier gaat mijn onderwijshart sneller van kloppen, heel gaaf om hier aan bij te dragen. Wil jij ook bijdragen aan de nieuwe school van Sara, laat het Sara dan weten.

Of heb jij een droom waar je ook graag mensen over wilt laten meedromen en meedenken, neem dan contact met mij op, ik organiseer heel graag voor jou ook zo’n fijne avond!

Ah, sociale innovatie…

“Zijn structuren en patronen nooit nodig? Nee!”
Dit was een van de mooiste vragen en mijn antwoord daarop uit een gesprek dat ik gisteren had over sociale innovatie. Door Ingrid en Anja werd mij de hemd van het lijf gevraagd over mijn visie rondom dit thema.

Het gesprek werkte ook voor mij zeer verhelderend. In een relatief korte tijd vertellen hoe ik mensen en organisaties zie, wat ik ze zie doen en hoe ik ervaar dat het beter kan als we daarvoor durven kiezen, dat brengt helderheid. En energie! Wat is het leuk en wat heb ik al veel meegemaakt en gedaan rondom sociale innovatie. Verder lezen Ah, sociale innovatie…

Het lege vel

Mijn leven ziet er op dit moment uit als een wit, onbeschreven vel papier. Sinds wij twee maanden geleden terug kwamen van onze reis is er veel en bijna niets gebeurt. Ik ben flink ziek geweest en heb een paar dagen in het ziekenhuis gelegen. We hebben veel op en neer gereist tussen Nijmegen en Koudekerk (waar de ouders van Robbert wonen). Er is gepraat in mijn gezin over de perikelen van afgelopen jaar. Er zijn afspraken niet door gegaan, ik heb geen Gave Dingen Doen sessie gedaan die wel gepland stond. Ik heb genikst, gekleurd, gelezen, gekookt, veel gevoeld.

Verder lezen Het lege vel

Afstand tot het normale

“Pas wel op dat de afstand tot de maatschappij niet te groot wordt” en “Je moet wel in discussie gaan om anderen te laten weten waar je staat” zijn adviezen die ik op mijn pad tegenkwam.

Dit soort opmerkingen zetten me als vanzelf aan het denken, omdat ze bij mij niet resoneren. Ik ben blij dat er mensen zijn die dit soort dingen tegen me zeggen, want dan kan ik er over nadenken wat de woorden betekenen en welk gevoel ik er bij krijg. Afstand tot de maatschappij; wat betekent dat voor diegene die mij er (vanuit liefde) voor waarschuwt en wat betekent het voor mij?

Verder lezen Afstand tot het normale

Feestje

Mijn ‘why’ is mensen uitnodigen om in beweging te komen richting hun hart. Zo communiceer ik ook over wat ik doe: ik heb een immer uitgestoken hand om de wereld samen mooier te maken. Ik doe het al en jij bent ook van harte welkom. Dat gaat niet op een bepaalde manier, maar juist op de manier die bij eenieder past. Want wat ‘mooier’ is, dat snappen we allemaal. Duurzamer, liefdevoller, fijner, veel lachen, vrijheid voelen, geen oordelen, je hart laten spreken en vandaar uit doen en zijn. Dat ik er op vertrouw dat iedereen hetzelfde gevoel heeft bij mooier komt omdat ik weet dat de kern van ieder mens ‘liefde’ is.
Verder lezen Feestje

Thuiskomst

Wat een reis ben ik aan het maken. Ik verwonder me elke dag over wat er op ons pad komt, waar we overheen mogen stappen, wat we achter mogen laten, welke souvenirs we al gevonden hebben en hoe snel het eindpunt in zicht komt.

Ik had natuurlijk veel te veel bagage bij die ik niet gebruik (je herkent het vast), dus die heb ik beetje bij beetje losgelaten. Onderweg kreeg ik vanalles nagedragen en aangereikt, verrassend genoeg vooral vanuit Nederland.
Verder lezen Thuiskomst

Mijn onderwijsvisie

“All you need is already inside”

In mijn ideale onderwijs is het uitgangspunt: elke kind is de moeite waard! Onafhankelijk van wat hij heeft geleerd, onafhankelijk voor welke toekomst hij kiest. Elk kind is waardevol zoals hij is.
Wat zou het prachtig zijn als we het onderwijs zo inrichten dat elk individueel kind het allerbeste in zichzelf naar boven laat komen. En dat wij als onderwijzigers het kind faciliteren om dat te doen. Ik vertrouw er op dat elk kind wil leren en zichzelf wil ontwikkelen. Elk kind wil leren lopen, lezen, rekenen. Later wil elk kind zijn talenten gebruiken om ergens ‘goed’ in te worden, of dit nu geschiedenis, zingen, een motor uit elkaar schroeven of andere mensen verzorgen is. Dit gebeurt omdat mensen waardevol willen zijn. Voor onszelf, voor onze omgeving en voor de wereld. Als wij op dit vertrouwen onderwijs gaan baseren zal het er anders uit gaan zien, heel anders.
Verder lezen Mijn onderwijsvisie

Rugzakliefde

Robbert leefde, toen ik hem ontmoette, uit een rugzak. Hij had kleren, een laptop en telefoon en wat boeken. Verder niets…qua materiaal dan ;) Geïnspireerd door zijn verhaal van GEEFeconomie ontmoette ik hem ruim een jaar geleden. Ik voelde dat het leven dat hij leefde klopte. Zonder bezittingen, vol vertrouwen dat er overvloed is. Dat het voor hem klopte was duidelijk aan hem te zien, stralend en gezond! Het besef dat het ook voor mij bedoeld is, kwam in de loop van de tijd.

Verder lezen Rugzakliefde

Welke school durft de uitdaging aan?

Ik was nog amper bijgekomen van Week of My life, begin juli, toen ik een bericht van Susanne Groeneveld kreeg via Twitter. Of zij mij eens mocht bellen over Week of My life. Zij schrijft namelijk een wekelijkse column in het Eindhovens en Brabants Dagblad over opvoeden, kinderen en jongeren. Week of My life had haar aandacht getrokken via Twitter en zij wilde er graag meer over weten.

Er ging een zomervakantie overheen, een heel leuke telefoongesprek aan vooraf en toen was het zover. Een prachtige column over Week of My life in de zaterdageditie van het Eindhovens en het Brabants Dagblad!

Dankbaar dat iemand over ons project wil schrijven en trots dat we zo’n mooie week hebben neergezet dat die het beschrijven waard is.

weekofmylife_1

Gave Dingen Doen Onderwijs

Ik weet niet zeker of ik nu high ben van die twee wijntjes op de borrel van de personeelsdag van ROC Nijmegen of dat ik zweef omdat de eerste Gave Dingen Doen in Onderwijs zo geweldig goed ging. Misschien is het een cocreatie van beide!

Gisteren een heerlijk gesprek met Bas en Bela over GDD in Onderwijs. Het zat al een tijdje in mijn hoofd en het wordt tijd om het in de wereld te zetten. Omdat ik het goed kan, omdat ik er in geloof en omdat ik denk dat het onderwijs wel wat gaver kan.

IMG_4833Vandaag een sessie bij ROC Nijmegen, die stond al een tijd en heb ik gisteravond omgedoopt tot de officiële eerste GDD Onderwijs. En die naam maakte het meer dan waar, met als GDD-vraag: hoe kan ik het onderwijs gaver maken? (de ‘ikken’ zijn hierbij de deelnemers van de sessie)

Verder lezen Gave Dingen Doen Onderwijs