Een bekentenis

Aan het einde van dit enorm bewogen jaar kijk ik terug en voel ik dat ik deze blog, die ik in de lente van dit jaar schreef, heel graag wil delen. Om af te sluiten wat geweest is, om de nare gevoelens los te laten en een plek te geven. Om te laten weten dat…

Lees verder

Gewoon geen huis

Toen ik vanavond de was aan het ophangen was, die ik net bij onze onderbuurman in de wasmachine had gewassen schoot het door mijn hoofd hoe bizar ons leven op dit moment eigenlijk is. Of lijkt, misschien. “Wij hebben gewoon geen huis”, lachte ik tegen Robbert terwijl hij het wasrekje behing met onze schone kleding…

Lees verder

Het lege vel

Mijn leven ziet er op dit moment uit als een wit, onbeschreven vel papier. Sinds wij twee maanden geleden terug kwamen van onze reis is er veel en bijna niets gebeurt. Ik ben flink ziek geweest en heb een paar dagen in het ziekenhuis gelegen. We hebben veel op en neer gereist tussen Nijmegen en…

Lees verder

Thuiskomst

Wat een reis ben ik aan het maken. Ik verwonder me elke dag over wat er op ons pad komt, waar we overheen mogen stappen, wat we achter mogen laten, welke souvenirs we al gevonden hebben en hoe snel het eindpunt in zicht komt. Ik had natuurlijk veel te veel bagage bij die ik niet…

Lees verder

Mijn onderwijsvisie

“All you need is already inside” In mijn ideale onderwijs is het uitgangspunt: elke kind is de moeite waard! Onafhankelijk van wat hij heeft geleerd, onafhankelijk voor welke toekomst hij kiest. Elk kind is waardevol zoals hij is. Wat zou het prachtig zijn als we het onderwijs zo inrichten dat elk individueel kind het allerbeste…

Lees verder

Profi hoor!

Taal heeft mij nooit zo bezig gehouden. Totdat ik tijdens NLP ontdekte dat er verschillende niveaus in woorden en zinnen zitten. Toen kregen woorden en zinnen ineens een hele andere lading. Een lading waar je heel veel uit kunt halen als je ze durft te onderzoeken, voelen en doorleven. Neem nu het woord professioneel. Ik…

Lees verder

Het klopt en toch heb ik het op mijn heupen

Eergisteren was het dan zover…we lieten onze studio (bijna) leeg achter voor de volgende huurder. Tenminste, het matras en de lattenbodems bleven achter, net als de koelkast en nog wat andere spullen. Dus er hoefde eigenlijk alleen maar een tafel en wat dozen de trap af. Een vriend van Robbert kwam met een busje. Een…

Lees verder

Rugzakliefde

Robbert leefde, toen ik hem ontmoette, uit een rugzak. Hij had kleren, een laptop en telefoon en wat boeken. Verder niets…qua materiaal dan ;) Geïnspireerd door zijn verhaal van GEEFeconomie ontmoette ik hem ruim een jaar geleden. Ik voelde dat het leven dat hij leefde klopte. Zonder bezittingen, vol vertrouwen dat er overvloed is. Dat…

Lees verder

Afspraak is afspraak

Een jongen loopt het jongerencentrum binnen. Ik schat hem 17, een echte puber,aan zijn houding zie je het: hij weet nog niet zo goed waar hij zichzelf moet laten. Hij komt een keer in de week hier om met de jongerenwerker te praten. Samen werken ze aan zijn ‘sociale vaardigheden’ en bespreken ze wat de…

Lees verder

Vertrouwen op vrijheid

Toen ik vorige week officieel afscheid nam van mijn werkplek bij het Centrum voor Jong Ondernemerschap in Nijmegen werden mij veel vragen gesteld: Waar ga je dan nu werken? Heb je thuis een werplek? Heb je al een andere vaste plek gevonden of kijk je het nog even aan? Deze vragen wakkerden mijn eigen nieuwsgierigheid aan:…

Lees verder