Cursus voor leeghoofden

Een belangrijke stap tijdens mijn ontdekkingsreis was een meditatiecursus in 2009. Na een zomer in Thailand wist ik zeker dat er meer was dan ik tot dan toe in mijn dagelijks leven ervoer. Ik had die zomer rust gevonden, dingen los gelaten, was helemaal ontspannen geweest. En had daar helemaal niets voor hoeven doen, behalve naar de andere kant van de wereld te reizen. ;)

Toen ik weer terug was in Nederland heb ik me meteen ingeschreven voor de meditatiecursus. Mijn doel weet ik nog goed: de ontspanning kunnen creëren en voelen die ik ook in Thailand had ervaren, een leeg hoofd hebben. Ik was er van overtuigd dat ik na een dag werken ook zaken zou kunnen loslaten in plaats van dat het steeds in mijn hoofd door bleef malen. En ik wilde graag ‘het kunstje’ leren om dat te bereiken.

De cursus voldeed helemaal aan mijn verwachtingen. Ik leerde hoe je gedachtes ‘er kunt laten zijn’ zonder dat je er iets mee hoeft. Dat gaf inderdaad de rust waar ik naar op zoek was. Na een dag hard werken kon ik door meditatie en later ook door andere, meer symbolische handelingen, zaken loslaten. Eerst voor een dag, daarna voor een week, en uiteindelijk gewoon voorgoed, zonder dat ik daarvoor nog hoefde te mediteren.

MindfulnessTegenwoordig ‘zit’ ik bijna nooit meer, mijn meditatiekussen heeft een goede bestemming gekregen. Ik ben zo getraind om te luisteren naar mijn gevoel, emotie, intuïtie dat gedachtes geen kans meer hebben om te overheersen, laat staan bepalen wat ik doe. Er zijn simpelweg twee dingen die vanuit mijn hart komen: iets klopt of iets klopt niet. Geen belemmerende gedachtes of ingewikkelde overdenkingen. Als iets niet klopt, kan ik het (soms na uitgebreide verwondering en gefilosofeer) loslaten. Als iets wel klopt, handel ik daar­naar, vanuit mijn innerlijk kompas.

Terugkijkend naar mijn doel van jaren geleden bij de meditatiecursus kan ik een positief voorbeeld zijn van ‘je doel voorbij schieten’. Nog steeds dankbaar dat ik toen de stap gezet heb om de cursus te gaan doen, vanuit het sterke weten dat er een andere manier was om met gedachtes om te gaan dan veel mensen laten zien. Blij dat ik nu weet dat ge­dachten (of ze nu positief of negatief zijn) overrated zijn, ik blijf lekker voelen.

Durf jij ook te voelen wat je nu nodig hebt in plaats van het te bedenken?

Dus ik ben mijn spullen?

Afgelopen jaar leefde ik (samen met Robbert) zonder eigen huis. Daardoor hadden wij ook weinig eigen spullen tot onze beschikking. Alles wat we gebruikten paste in onze backpacks. Ik werd tijdens de periode gevraagd om mee te werken aan het filosofieprogramma van jongeren Dus Ik Ben Jr. Afgelopen zondag werd de aflevering waarin het gaat over spullen, uitgezonden. Je kunt hem hier terug zien (duurt 12 minuten).

Ik vind het heel gaaf dat ik gevraagd werd om mijn visie op spullen te geven. Ik heb zelf niets (meer) met spullen. Zoals ik ook in de aflevering vertel was dat vroeger anders. Toen dacht ik er weinig over na, over spullen. Ik kocht wat ik dacht nodig te hebben, of wat ik heel erg leuk vond, of als ik me niet blij voelde. De winkels waar ik kocht waren winkels waar kleding of make-up het goedkoopste was. Of waar ik toevallig iets leuks zag hangen of zag liggen en ik had het geld er voor. Onbewust dus, op alle vlakken.

Ik was me niet bewust van geld en hoe dat werkt, ik was me niet bewust van een marktwerking waarbij de markt moet blijven groeien omdat anders het systeem instort. Ik was met niet bewust van dat kleding die goedkoop is, gemaakt wordt door kinderhandjes uit India die 18 uur per dag werken. Ik wist niets van de aarde en hoe wij grondstoffen uitputten of juist een plastic soep veroorzaken. 15 jaar geleden was het enige waar ik aan dacht bij milieu ‘zure regen’. Nog onbewust dat ik daar invloed op heb, laat staan dat ik er aan bij draag.

Do-whatNu weet ik het gelukkig wel. Ik ben bewust geworden van de handelingen die ik doe en welke uitwerking dat heeft op kinderhandjes in India, ons geldsysteem en de plastic soep. Voor mij begonnen het met mijzelf steeds opnieuw de vraag te stellen: “Heb ik dit nodig?” Het antwoord was zo vaak “Nee”, dat ik veel van mijn spullen naar de tweedehandswinkel bracht en tegenwoordig niets koop dat ik niet nodig heb en als ik iets koop doe ik dat bij een winkel waar ik me goed bij voel (bijv. door Rank A Brand te checken). Door in een klein huisje te wonen heb ik weinig spullen nodig. En als ik toch iets nodig heb kan ik het ook altijd nog lenen.

Begin ergens, het hoeft niet meteen 100%. Een dag geen vlees eten in de week is een bewuste keuze, niet meer shoppen bij de Primark is een bewuste bijdrage, je iPhone zelf repareren in plaats van een nieuwe kopen is een goed begin. Het maakt niet uit wat je kiest….als je maar bewust kiest!

Ga op onderzoek uit, stel jezelf en de wereld vragen. Lees, filosofeer en voel. Wat heb jij echt nodig? En kun jij andere, meer bewuste keuzes maken die bijdragen aan de wereld waar jij aan bij wilt dragen? 

 

 

Instinct

Vorig jaar was ik ergens en ik kon er niet weg. Ik kon het niet maken om weg te gaan, ik kon de anderen niet in de steek laten. Niet op deze bijzondere dag, no way dat ik weg ging. Vorig jaar was ik ergens en ik kon er niet blijven. Mijn lichaam vertelde me dat het geen optie was om te blijven, ik werd ziek, misselijk, kreeg hoofdpijn. Teveel spanning, er dreigde gevaar, ik moest daar weg, no way dat ik bleef.

Op hetzelfde moment moest ik blijven en moest ik gaan. De sociale verwachtingen vertelde me dat ik me kapot moest schamen om er überhaupt over na te denken om te vertrekken. Zij zouden een schuld op me leggen die ik nooit meer goed zou kunnen maken (als ik hem aannam). Mijn intuïtie vertelde me dat zij net zo lang door zou zeuren tot ik zou luisteren; nog zieker, nog misselijker. Mijn gedachten werden uitgeschakeld, mijn instinct nam het over. Nadenken over wat wel en niet acceptabel was ging niet meer: “Ik moet nu weg!” was het enige gevoel dat door mijn lichaam suisde. Van top tot teen, met de nadruk op NU!

Twee jaar geleden was ik ergens en ik kon niet weg, ik voelde aan alles dat ik moest blijven. Het was geen optie om weg te gaan. Het veilige thuisgevoel was overweldigend. Mijn hersenen probeerden me nog te vertellen dat het niet normaal was om te blijven, dat het veel te vroeg was om te voelen wat ik voelde. Dat je nooit zeker kunt weten dat je bij de eerste ontmoeting van iemand houdt. “Ga nou toch maar voor die laatste trein”, hoorde ik mijn ratio nog fluisteren. No way dat ik die nacht ergens anders moest zijn dan daar, dus ik bleef. Volop vertrouwende op mijn intuïtie: dit is zo goed!

Schaam je!

Een oproep in een blog om ons als Nederlander te gaan schamen voor een optreden van onze regering. Of een wijzende vinger voor een tweet die je stuurt die een ander ‘ondoordacht’ vindt. Of kiezen om je ava niet op zwart te zetten en je dan ‘in een hoekje moeten gaan zitten schamen’ voor je belachelijke gedrag.

Soms wordt het duidelijk uitgesproken, andere momenten voel je dat een ander vindt dat je je moet schamen, of dat hij zich zou schamen in eenzelfde situatie als waar jij in zit. Maar een oproep tot schaamte, of een beschuldiging die tot schaamte leidt, maak je daarmee een ander bewust van zijn gedrag?

Iedereen doet wel eens iets onhandigs, of verkeerd in de ogen van zichzelf of een ander. Daar zijn wij mens voor en een samenleving. Daar kun je van leren, van groeien. Dat groeien kan alleen als je niet in een hoekje gaat zit en je schamen, dan maak je je juist klein en zit je te verpieteren in plaats van dat je groeit. Daarbij is het een heel onprettig gevoel en leidt schaamte nooit tot meer verbinding.

schaamte-Mateusz-Wichary

Als je je schaamt en terugtrekt en jezelf klein maakt om maar niet gezien te worden steek je daar veel energie in. Je gedachten gaan mogelijk met je op de loop. De energie die eigenlijk nodig is, die van bewustwording, die gaat op aan schuld en schaamte en sorry zeggen. Vanuit het gevoel van schaamte blijft het bij een handeling die verkeerd wordt beoordeeld, zeg je dat je dat nooit meer zult doen, of je gaat helemaal uit verbinding omdat de schaamte te groot is. Hierdoor ontstaat er geen groter plaatje, geen groter bewust zijn over je gedrag of jouw keuze. Het blijft een op zichzelf staand feit: ik doe dit -> het pakt verkeerd uit/het wordt veroordeeld -> ik schaam me. En daar stopt het.

Om de wereld weer mooier te maken en leefbaarder is bewustzijn nodig. Bewustzijn over ons handelen, de gevolgen en consequenties daarvan en de verantwoordelijkheid nemen voor de keuzes die we maken. Ook al vind een ander dat beschamend of wil hij of zij een schuld op ons leggen, als je een doordachte keuze maakt is het makkelijker om voor je keuze blijven staan.

20140727-202936.jpg

Deze wereld heeft meer mensen nodig die voor de andere kant van schaamte durven te kiezen, die durven te gaan staan voor de keuzes die zij maken, daar in vol bewustzijn voor kiezen en er naar handelen. Ik kies hiervoor. Dan wordt het een ander rijtje: ik doe dit -> een ander vind het verkeerd/beschamend -> ik kijk naar mijn handelen (reflectie) -> ik blijf staan voor de keuze die ik maakte of ik geef vanuit kwetsbaarheid toe dat de uitwerking niet gewenst was -> ik reflecteer op mijn handelen en kies een volgende keer voor hetzelfde of iets anders.

Door voor bewustwording en verantwoordelijkheid te kiezen in plaats van voor schaamte ontstaat er een reflectieproces, een leermoment, een uitdaging om te blijven staan voor wie jij bent en wat jij doet. Daar hoef je je nooit voor te schamen!

Liefde maakt blind

Liefde maakt blind. Wie kent hem niet, die cliché uitspraak als je beste vriendin een nieuw vriendje heeft en je haar niet meer herkent. Of als je vader een nieuwe vriendin heeft en ineens dingen doet waarvan hij altijd gezegd heeft er niets aan te vinden. Heeft de liefde hen te pakken?

100purelove
Hoe vaak heb ik die uitspraak niet gehoord. Ook ik trapte er vaak in. In van die liefde maakt blind-acties. Van die variërend van niet toffe tot rot-lekker-op acties van de ander, waarvan de uitkomst dan toch was dat hij niet hoefde op te rotten. Want tja….liefde maakt blind. Dus het viel achteraf wel mee, en hij heeft toch gezegd dat het hem speet, hij heeft datzelfde daarna nooit meer gedaan. Hij zegt dat als ik echt van hem hou, dat ik hem dan kan accepteren…zijn gedrag kan slikken bedoelde hij dan. Maar ja, ik wist toen nog niet dat er een verschil was tussen liefde en Liefde! ;)

Sinds ik kennis heb gemaakt met echte, onvoorwaardelijke liefde, weet ik dat liefde alles behalve blind is. Liefde is de meest scherpe bril die je op kan hebben. Liefde is eerder een haviksoog dan een blinde kwartel. Liefde is je eerste, tweede en derde oog bij elkaar.

Want onvoorwaardelijk, ware, echte, zuivere liefde (hiernaar te benoemen als liefde) zet al je zintuigen op scherp! Je weet meer, je voelt alles, je ziet, je ruikt, je proef en je herkent liefde direct. Liefde laat je zien wie jij bent en wie de ander is, loepzuiver zie je de mens, niet het gedrag of zijn voorkeuren. Als je liefde kent en bent wordt je nooit meer verblind door de zogenaamde pseudo-liefde. Dan zal je nooit meer in de maling genomen worden, je laat je nooit meer met een kluitje in het riet sturen, je keurt nooit meer iets goed als dat stemmetje in je achterhoofd zegt ‘dit klopt niet’.

20140725-185413.jpg

Liefde verteld je precies wat wel en niet klopt, wat waar is en wat niet. Hoe hard je ook je best doet om naïef te zijn en dingen te geloven dat je ego (of dat van een ander) je verteld, je kunt het niet meer geloven. Liefde voelt dat het niet waar is. En soms is de liefde wat traag en kun je pas achteraf horen wat hij al die tijd al wilde vertellen. Maar als jij bereidt bent om goed te luisteren, dan laat liefde je altijd weten of je met hem te maken hebt of met zijn pseudo-wannabee-best-friend.

Als je liefde kent en bent, stap je niet meer in een relatie alleen maar omdat het fijner is dan alleen zijn, of omdat het toch tijd wordt, of omdat je misschien anders wel alleen over blijft. Of misschien wel omdat hij je iets kan geven dat je jezelf niet denkt te kunnen geven. De liefde zuigt je op, is overweldigend, is allesomvattend en alleszeggend…en alles behalve blind.
——–
Genoten van deze blog? Voor €5,- kun je hier mijn e-boek ‘Eigenwhys zijn’ kopen met daar in 32 persoonlijke blogs over mijn ontdekkingsreis naar leven met bezieling.Ook het vinden van ware liefde was daar een onderdeel van.

Theorie U

Ik heb het boek nog steeds niet gelezen, hoewel het bij het vorige oppashuis op de stapel lag om gelezen te worden. Maar de tijd was te kort, en andere boeken nog interessanter. Ondanks dat ik de theorie niet ken, kan ik me bij de praktijk van theorie U een duidelijk beeld vormen.

Voor mijn gevoel heb ik afgelopen jaar de theorie U geleefd. Een vriendin verwoorde het laatst mooi. Ze zei: “Je was een tijd geleden veel zwart/witter, veel minder grijs in je leven. Nu bevindt je je weer meer in grijsgebied, dat is fijn”. Ik vond het mooi dat ze dat zo uitsprak, ik herken het ook heel sterk. Zowel het zwart/witte als nu het grijze gebied.

Vanaf het moment dat Robbert mijn leven instapte veranderde er voor mij vanalles. In een sneltreinvaart, misschien nog wel sneller, werd ik met mijn neus op de feiten en op mijn eigen hart gedrukt. Ik zag, voelde en wist direct dat Robbert zijn denkbeelden, zijn levensvisie ook die van mij waren. Niet dat ik ze overnam of klakkeloos aannam, nee, het was een visie die ik zelf ook bij me droeg en die er vanaf dat moment in alle heftigheid helemaal mocht zijn. Mensen in mijn omgeving dachten dat ik blind was van liefde, terwijl de liefde juist mijn ogen helemaal opende (ik ben er nu ondertussen achter dat echte liefde nooit blind maakt, dat heeft liefde namelijk helemaal niet nodig, maar dat is mijn volgende blog ;))

20140725-185040.jpg

Ik zag zo helder waar ik al die jaren al onderzoek naar had gedaan. Ik werd mijzelf, in een rap tempo ontdeed ik mij van alle schillen, ingewikkeldheden, lagen, beschermhoesen, bakstenenmuurtjes en borden voor mijn kop. Theorie U werd vanaf dat moment in praktijk gebracht. Ik was op weg naar het loslaten van alle shit die ik dan toe met mee had gedragen, op me had genomen, waar ik me aan had aangepast, ingepast, opgepast. Dan kan niet anders gaan dan in die U duiken, helemaal naar het onderste puntje van die boog om daar te ervaren dat je los bent van al je belemmeringen, van alles wat verteld wordt waar te zijn, van de illusies over geld, bezit, rijkdom, macht, status, ego en andere bullshit. Ik vond het in het boogje van de U geen pretje. Het loslaten van zaken waar heel veel mensen nog wel in geloven, en sterker nog, hun levens op gebasseerd hebben brengt veel in beweging. Bij mij en bij mijn omgeving.

En in het boogje van de U weet je nog niet wat er gaat komen. Is het een U of is het een Y waar je nog verder op afstand komt. Vragen als: “Kan ik me nog wel verbinden met de maatschappij zoals hij nu is? Kan ik leven zoals ik wil en toch ook waardevol zijn voor de samenleving zoals die er nu uitziet? Kan ik als brug fungeren van het oude naar het nieuwe, of lukt me dat niet omdat ik er te ver af sta?” Dit waren heftige vragen…want ik wil waardevol zijn, en dat ben ik juist door helemaal te gaan voor datgene waarvan ik voel dat ik het ‘moet’ doen. Maar wat nou als de samenleving dat nog niet aankan? Moeilijke vragen waar alleen vertrouwen het juiste antwoord op was.

20140725-184234.jpg

Een aantal stappen die ik zette brachte mij verder de U in. Spullen weggeven, huis opzeggen, leven als nomaden uit een rugzak, de energie van bezit en geld helemaal loslaten, zorgeloos vol bezieling leven en dat uitdragen…het zijn allemaal stappen geweest waarbij ik voelde dat ik verder van de samenleving af kwam te staan. En het waren ook de stappen die ik moest nemen om te ontdekken of het echt waar is wat men daar over zegt.

En nu ben ik weer in ‘grijs gebied’, ik ben bij het rechterpootje van U. Ik heb ontdekt wat ik wilde ontdekken, ik heb duurzame keuzes gemaakt die er voor zorgen dat ik de rest van mijn leven daadwerkelijk leef! Ik heb geleerd dat vertrouwen zichzelf bewijst nadat je gesprongen bent, en nooit vooraf al zegt: “het komt wel goed”. Je zult eerst die U in moeten springen en je helemaal moeten losmaken voordat je om het hoekje van dat boogje weer licht ziet schijnen en daar omhoog kunt krabbelen. En ik kan je vertellen, aan deze kant van de U is het alles behalve grijs. :D

———
Genoten van deze blog? Voor €5,- kun je hier (website van Woordstroom) mijn e-boek ‘Eigenwhys zijn’ kopen met daarin 32 persoonlijke blogs over mijn ontdekkingsreis naar leven met bezieling.

Onze waarheid

Er zit een soort legpuzzel in mijn hoofd op dit moment. Zo’n ouderwetse legpuzzel van behoorlijk wat stukjes. Ik leg hem langzaamaan in elkaar, steeds vind ik weer een stukje en leg dat daar waar het hoort. Ik weet niet waar die puzzel ineens vandaan kwam, maar als hij klaar is vormen de stukjes samen een mooi, waarheidsgetrouw, beeld.

Verder lezen Onze waarheid

Eigenwhys zijn

Met heel veel plezier heb ik sinds november 2012 geblogd op deze website. Ik ben begonnen met schrijven omdat ik mijn visie op het leven en alles wat dat in zich heeft wilde delen met iedereen die daar voor open stond.

Ik weet het nog goed, de eerste paar keer dat ik een blog online zette die prikkelend was, zoals de blog ‘De bril’ of ‘Uitgebruisd’, dat was spannend! Het was geen oproep tegen de gevestigde orde, maar ik voelde zelf ook wel dat mijn kijk op leven een andere vorm aannam dan gebruikelijk is. Maar ja, voor mij werkte ‘gebruikelijk’ en ‘normaal’ niet meer goed. Ik voelde al jaren dat ik meer in me had, dat ik voor mijn grootsheid wilde gaan staan, ik wilde me niet meer klein laten maken. Ik werd er me al filosoferend, analyserend en schrijvend van bewust dat de enige die voor groot zijn kan kiezen, ikzelf ben.

Dus schreef ik, van me af, om te inspireren, uit frustratie, om te laten zien dat je niet alleen bent, om te laten voelen dat de wereld soms gek is, niet jij en ik, om te spiegelen en natuurlijk vooral omdat het zo leuk is om te doen. Sommige blogs werden supergoed opgepakt, gedeeld en daar werd volop op gereageerd. Andere blogs, soms zelfs de blogs die ik prachtig en krachtig vond, gingen stilletjes voorbij…maar wel met 300 unieke bezoekers :)

VoorkantE-boek
Met 10.000 views en 4.000 unieke bezoekers in 2013 werden mijn blogs beter gelezen dan ik ooit had kunnen denken. Er werd me een paar keer gevraagd of ik een boek wilde schrijven, of mijn blogs wilde bundelen. En nu, sinds de start van Eigenwhys, is het daar inderdaad tijd voor! Ik heb 32 blogs in een e-boek opgenomen, samen met foto’s die ik afgelopen jaren maakte. De meeste blogs heb je al op deze website kunnen lezen, een aantal blogs staat niet online.

Voor €5,- kun je hier (website van Woordstroom) mijn e-boek kopen. 96 pagina’s inspiratie om te lezen in .pdf. Daarmee krijg je dus 32 prachtige persoonlijke verhalen met bezieling geschreven. En steun je Eigenwhys in de opstartfase!

Ik ben dankbaar voor jou als lezer, want anders was er nu geen boek geweest. Dank je wel voor jullie ‘click’ en ‘views’ en natuurlijk jullie reacties en ‘likes’. Dat moedigde me elke keer weer aan om er iets moois van te maken!

Je bent mijn type wel/niet

Heb jij dat ook wel eens, dat je iemand ‘gewoon’ niet aardig vindt? Ik realiseerde mij gisteravond dat ik dat eigenlijk heel weinig meemaak, dat gevoel. Ik ben vooral gewend om een gevoel of emotie bij iemand te hebben waardoor de relatie overheerst op het gevoel dat je bij een persoon hebt. Maar dat wordt vanaf nu anders, door de ervaring die een paar weken geleden had.

Verder lezen Je bent mijn type wel/niet

Vechten, vluchten of vergeven

“Forgiveness takes away what stands between your brother and yourself.” schrijft Marianne Williamson in het prachtige boek A Return To Love.

Ik las het boek terwijl wij op reis waren en het raakte me diep. Een heel boek gewijd aan de keuze die je hebt als mens, tussen liefde en angst. De regel bovenaan dit blog las ik gisteren nog eens. Ik sprak over vergeving, over zonder zonde zijn (hoe toepasselijk op goede vrijdag). Vergeving, wat een groot woord, bijna niet te bevatten. Het klinkt en voelt zo prachtig, toch kiezen veel mensen nog voor vluchten of vechten. Niet alleen tegen zichzelf, maar ook tegen de ander.
Verder lezen Vechten, vluchten of vergeven