In beweging

Ik hou van in beweging zijn, mijzelf ontwikkelen, steeds verder bewust worden van wie ik ben en hoe ik mij verhoud tot de wereld om mij heen.

Ook geefeconomie is in beweging. Waar het eerder een verhaal was over onze persoonlijke stappen, keuzes en ervaringen, is het de laatste maanden steeds meer een verhaal over visie en over hoe een geefeconomie voor iedereen kan zijn.

Vandaar ook dat ik op deze website niet meer schrijf. Ik schrijf al een tijd korte posts op instagram, en die posts zijn nu ook te lezen op geefeconomie.nl!

Ik ben er dus nog steeds, en vertel nog steeds verhalen. Mocht je die willen lezen dan weet je nu waar je mij en mijn overdenkingen kunt vinden!

Hoe de onvoorwaardelijke lening leiden tot een onvoorwaardelijke gift

imagesDankzij het onvoorwaardelijke vertrouwen van tien mensen leenden wij vorig jaar december een bedrag van in totaal €5000,-.

Vorig jaar december was onze bankrekening leeg en net als al eerder stonden wij voor de keuze; doen wat voor ons klopt, blijven vertrouwen op ons pad of gaan werken voor geld en daarmee een zijweg nemen die niet klopt. Het onvoorwaardelijk pad of het pad van voor-wat-hoort-wat? Al eerder stonden we op dat kruispunt, vorig jaar was de keuze makkelijk. En rotsvast vertrouwen in ons pad, dat wij GEEFeconomie noemen, bracht ons de inspiratie voor een onvoorwaardelijke lening.

Met een bedrag van €5000,- zouden wij lang genoeg vooruit kunnen, totdat er weer meer geld naar ons toe zou stromen. Een grootst vertrouwen en het blijven meestromen met wat goed voelt deed ons zeker weten dat onze waarde meer en meer gezien zou worden en dat daar ook geld naar toe zou stromen. Vanuit dat vertrouwen konden we geld lenen.

We deden een openlijke oproep om van tien mensen elk €500,- te mogen lenen. Onvoorwaardelijk natuurlijk, vanuit ondersteuning en liefde, met vanuit ons de intentie om het geld binnen twee jaar terug te betalen.

Het was magisch wat er gebeurde…binnen een week hadden we 8 toezeggingen! Acht mensen die onvoorwaardelijk in ons geloven en er op vertrouwden dat wij ‘hun’ geld zouden inzetten en gebruiken om de wereld mooier te maken. Een aantal weken later volgden nog twee mensen…ons streefbedrag was bereikt!

Er stroomden zoveel meer dan geld naar ons toe! Wat een ondersteuning en liefde voelden wij…tien mensen die bij wilden dragen aan onze keuzes, in ons geloven en ons zien. Wat een geweldig gevoel!

Doordat wij een jaar geleden de onvoorwaardelijke lening ontvingen en konden blijven doen waar wij in geloven en konden wij blijven bouwen aan GEEFeconomie. We werden nog meer zichtbaar en er kwamen prachtige mensen op ons pad. Voor een van die prachtige mensen zijn wij en het leven in een GEEFeconomie zo waardevol dat zij een bedrag van €250.000,- doneerde aan Stichting GEEFeconomie!

Hiermee kunnen we verder bouwen aan datgene waarvan wij weten dat het de wereld mooier, liefdevoller, bewuster en duurzamer maakt. Wij zijn zo dankbaar voor ons pad, onze keuzes en kracht en dat er mensen zijn die ons zien en begrijpen! Die, net als wij, in overvloed geven en ontvangen.

Ik leef nu

acd89c66f3771c3d46224be24b52190eWat ik net gedaan heb was spannend, het voelt als de ultieme verwerping van alles waar onze huidige samenleving op gebouwd is. Ik heb namelijk mijn Toekomstsparen rekening bij de Rabobank opgezegd. Ofwel; mijn pensioenpotje vrij gemaakt om nu te gebruiken.

Sparen voor later…daar doe ik al een hele tijd niet meer aan. Ik kan niet sparen want daar hebben we de afgelopen jaren niet genoeg geld voor. Alles wat we ontvangen maken we in afzienbare tijd op aan de basisbehoeften (en een enkele keer een luxe product) in ons leven . Sparen is een vreemd woord geworden in ons leven. Maar ik had nog wel een gesloten rekening waar ik elk jaar een bedrag op stortten…voor later: “als ik stop met werken en geld nodig zal hebben om mijn pensioengat op te vullen”.

Deze laatste zin schreeuwt tekort! Sparen is bijna altijd vanuit een tekort en nooit vanuit het leven in het nu. Je spaart voor ‘later’, voor als je een keer niet genoeg denkt te hebben. Of voor als je een droom wilt verwezenlijken. Of in mijn geval voor als ik de pensioenleeftijd heb bereikt en dan denk niet waardevol genoeg te zijn zodat ik geld nodig zal hebben.

Maar waarom wachten tot je genoeg gespaard hebt om die droom te verwezenlijken…waarom zou je, je afhankelijk maken van of je wel of niet genoeg geld hebt om je droom te realiseren. Waarom begin je niet gewoon nu? En waarom zou je sparen voor later als je het geld eigenlijk nu kan gebruiken om te leven?

Een van de belangrijkste redenen om mijn pensioengeld vrij te maken is omdat het woord pensioen mij helemaal niets meer zegt. Waarom zou ik als ik een bepaalde leeftijd heb bereikt niet meer van waarde willen zijn voor de samenleving. Dat zou betekenen dat ik nu ‘werk’ en straks ooit weer ‘vrij’ ben. Terwijl ik me nu ook al vrij voel en toch heel waardevol ben met de dingen die ik doe. Ik noem dat geen werken, ik noem dat bijdragen. En dat houdt niet ineens op als ik 65 ben. Sterker nog, misschien word ik gedurende mijn leven wel nog waardevoller omdat ik wijzer wordt, meer ervaar en dat kan inzetten om de wereld nog mooier kan maken. En hoe meer waarde ik geef, hoe meer waarde ik zal ontvangen.

Energetisch is het dus ook een belangrijke stap. Alles mag vrij stromen, er wordt niets meer opgepot of achter de hand gehouden, zeker geen geld. Alles wat wij hebben wordt de wereld ingebracht, zodat het ook weer terug kan stromen naar ons. Dat is de overvloed waar wij in geloven. Die is er nu en die zal er over dertig jaar nog steeds zijn.

Ondanks dat ik er van overtuigd ben dat dit de juiste beslissing is, was het ook een spannende keuze. Het voelt als een hele belangrijke keuze die ingaat tegen alles wat mij geleerd is. Zekerheid verwerven door middel van geld. Ik geloof er niet meer in, ik walg er zelfs van dat, dat een waarheid is waar vele mensen dagelijks naar leven. Het maakt de wereld en mensen kapot. Dus ik ben kwetsbaar en krachtig en kies het tegenovergestelde. Ik kies voor nu, hier, leven, voluit! Ik voel de energie stromen, wat een vrijheid, wat een mooie keuze!

Intense harmonie

“Leef met ons mee in harmonie”, is de uitnodiging die wij elke dag opnieuw in de wereld zetten, dat is namelijk wie wij zijn. Een prachtige, uitnodigende, uitdagende, soms pijnlijke werkelijkheid waar wij elk moment voor kiezen. Tijdens de Pop Up Community, in een steeds wisselende groep mensen was het bijzonder mooi en intens om die harmonie steeds weer opnieuw er te laten zijn. Verder lezen Intense harmonie

Go out and do something remarkable…

20131110-144115.jpgOngelofelijk trots ben ik! Trots, trots, trots op Robbert en mijzelf, op ons samen als partners in love, als team, als maatjes.

Ongeveer vier jaar geleden startte Robbert een zoektocht en ontdekkingsreis naar de huidige en nieuwe waarden in onze westerse economie en samenleving. Hij deed dat door rigoureuze keuzes te maken waarvan hij voelde dat die voor hem klopte. Hij moest loskomen van die huidige waarden om de nieuwe waarden waar hij in gelooft te ontdekken en te kunnen ervaren.

Samen op weg in de GEEFeconomie
Een aantal maanden later kwamen wij elkaar tegen en vervolgde wij samen de weg die wij de GEEFeconomie noemen. Fijn waarden zoals overvloed en vertrouwen staan centraal in een GEEFeconomie. Een leven in een GEEFeconomie is een leven in vertrouwen, vol bezieling en liefde, uitgaande van de stroom en de flow.

Als je ervoor kiest om vanuit andere waarden te gaan leven dan die nu in de samenleving gebruikelijk zijn, dan is dat een pad van omarming en afwijzing. Van verkettering en verbinding. Er zijn mensen die niets meer van je willen weten en mensen die alles van je willen weten.

En omdat de waarden waar wij voor gaan nog niet in de samenleving verankerd zijn als waardevol, is het naast vertrouwen ook doorzetten geweest. En naast overvloed ook heel veel eenvoud en genoegen nemen met dat wat er wel is.

Liefdevol teamwork
Wat ben ik trots dat wij samen als team zo zijn blijven geloven en vooral helemaal zijn blijven staan voor dat waarvan wij wisten en nog steeds zeker weten dat het duurzaam en liefdevol is.

Erkenning en bevestiging
Een aantal weken geleden werd ons (Stichting GEEFeconomie) een enorme donatie toegezegd. Naast het geld waarmee we onwijs mooie plannen kunnen realiseren, zijn we geraakt door de erkenning. De bevestiging dat mensen ons pad zien voor wat het is, waardevol. De erkenning van ons als mens, als voorlopers en pioniers op weg naar een mooiere, vooral liefdevollere samenleving. De beloning van ons vertrouwen en de bevestiging van ons geloof dat er geld toe gaat stromen naar dat wat echt waardevol is voor de wereld.

20140415-160039.jpgPop Up Community
Een van de eerste officiële projecten van Stichting GEEFeconomie is de Pop Up Community. Van 27-06 tot en met 10-07 kun je meeleven en ervaren hoe een leven in een GEEFeconomie voelt. Geloof me, dat voelt heerlijk, het is mooi leven als onvoorwaardelijk geven en ontvangen het enige is dat je hoeft te doen! ;)

Je bent van harte welkom om de overvloed te komen ervaren en het leven mee te vieren!

 

(Bij het event vind je meer info)
https://www.facebook.com/events/244985502542066/

Samen slapen, natuurlijk!

13015310_10154192196060159_3994535573793015525_nWat een geluk om elke ochtend met dit uitzicht wakker te worden!

Doris slaapt lekker tussen ons in in het grote bed. Het ontstond vanzelf na de eerste week met haar te hebben geslapen dicht tegen ons aan. Het voelt zo natuurlijk en vanzelfsprekend zo’n klein mensje dat net op de wereld is, heel dichtbij te hebben. Af en toe haar handje kunnen vasthouden en met de voedingen zelf ook niet uit bed hoeven geeft mij veel rust. Het voelt heel fijn en ook natuurlijk om ook ’s nachts zo in verbinding te zijn, echt samen, met elkaar. Dat we als gezin de gehele 24 uur met elkaar doorbrengen en niet afgescheiden worden als we daar zelf geen behoefte aan hebben. In een apart bedje, zelfs op een aparte kamer voelt voor mij zo onlogisch dat ik me er over verwonder hoe dat ooit ontstaan is (wie heeft dat ‘bedacht’?).

De meest gestelde vraag is: ben je niet bang dat je op haar rolt? Nee, daar zijn we niet bang voor, ze ligt vrij hoog tussen onze kussen in, dus daar rol je met je hoofd niet vanaf. Daarbij geloof ik er in dat je echt niet op je kind rolt, haar aanwezigheid is voor ons zo voelbaar dat we niet ‘vergeten’ dat zij er is. Net als dat je ‘onthoud’ dat je partner naast je ligt ’s nachts, zo weet je ook dat je kind er is.

De dag vanuit verbinding beginnen, met z’n allen, wetend dat zij helemaal bij ons hoort en altijd er mag zijn, op elk moment…ja, voorlopig zal dit mijn uitzicht blijven! :)

Geboortekaarsjes voor Doris

In voorbereiding op de komst van ons kindje hadden wij behoefte aan nieuwe, eigen rituelen, iets met symboliek dat uitdrukking zou geven aan onze gevoelens en emoties rondom de geboorte van Doris.

Een papieren geboortekaartje drukte voor ons de dankbaarheid maar ook het mooie en liefdevolle gevoel dat hoort bij de geboorte van Doris niet uit. Dus lieten we dat idee vallen waardoor er ruimte kwam voor andere creaties.

Iets met licht en doorgeven of verspreiden moest het worden…Ineens kwam het idee bij mij op om tijdens de bevalling onze doopkaarsen te branden en een nieuwe kaars voor Doris. Drie kaarsen die branden, een nieuw gezin, een nieuw lichtje ontstaan uit twee mensen die zielsveel van elkaar houden.

Een paar dagen daarna kwam het idee om een aantal mensen te vragen om tijdens de bevalling een kaarsje voor ons te branden. Voor kracht voor mij maar ook als een welkomsboodschap voor het nieuwe mensje dat ter wereld kwam. Welkom in iedergeval bij de mensen die een kaarsje branden en bewust stilstaan bij dat zij er aan komt…dat gaf ons een heel warm gevoel…precies wat wij voor Doris willen: het gevoel dat zij welkom is.

Dat gevoel van welkom zijn dat wilde we graag verspreiden en geïnspireerd door de Wereld Vredesvlam, leek het ons fijn om geboortekaarsjes uit te delen aan de mensen die op kraamvisite komen. De kaarsjes zouden wij even laten branden aan de grote geboortekaars van Doris die tijdens de bevalling brandde. Om zo haar licht door te geven aan alle mensen die haar welkom komen heten en kennis met haar komen maken. Het aansteken van het kaarsje betekent voor ons: welkom op deze wereld en welkom bij ons, Doris.

Ondertussen hebben we al heel wat kaarsje mogen uitdelen en branden zij in Utrecht, Rotterdam, Westerhoven, Nijmegen, Eindhoven, Lelystad en zelfs in Denemarken en in Canada wordt Doris welkom geheten!

De gevoelens, emoties en waarden waar wij uitdrukking aan wilde geven komen met deze rituelen helemaal tot zijn recht…verbinding, licht, warmte, bezieling en eigenheid. Mooie waarden om Doris mee te begroeten op deze wereld!

Steeds weer krijgen wij foto’s van brandende kaarsjes opgestuurd, en steeds weer staan wij dan even stil bij hoe dit mensje, ons kind, maar zeker ook een kind van de wereld, welkom is in zoveel huizen en harten!

Welkom Doris, we zijn zo gelukkig dat je er bent!

Verhalenboekje vol reisavonturen!

IMG_6509Superduperblij met mijn verhalenboekje!

Afgelopen weken heb ik geschreven en herbeleeft…wat was het een ontzettend gaaf avontuur, een magische reis door de natuur en een wereld zoals ik hem graag zie. Spontane, warme ontmoetingen waren overduidelijk de bedoeling en hebben de reis gemaakt tot wat hij was: overweldigend en liefdevol.

Woorden als eenvoud, overvloed, liefde en natuurlijk bezieling zijn niet meer weg te denken uit mijn leven en door deze ervaring nog meer verankerd in mijn wereld. I love it!

Jij kunt er ook van meegenieten, door het boekje te downloaden en lezen. Laat je inspireren door de vrijheid…wie weet laat het je een nieuwe wereld zien. Geniet ervan!

Met een enorme glimlach,
Petra

Overgave aan mijn geloof

0f201db0b23e71983c68afe9939a64e7Vrijdag vertrek ik. Richting Eindhoven, België, Frankrijk, Spanje…prachtige plekken zullen op mijn weg komen. Mooie mensen zal ik ontmoeten, liefde en vertrouwen zal ik geven. Lopen en liftend, Hitch&Hike…Avontuur en rust. Geloof en overgave. Mijn wereldbeeld en mensbeeld bevestigend. De wereld is mooi en daar draag ik aan bij. Door Liefde te leven, waar ik ook ben, met wie ik ook ben, altijd met mijzelf.

Drijfveer is vertrouwen op het hogere, het goddelijke helemaal kunnen ervaren, in mijn eentje. En het vertrouwen en ervaren van overvloed aan liefde ook hier op aarde bij mensen. Ik heb het al mogen ervaren en het is nu tijd om dat duurzaam te omarmen, in te lijven, te bekrachtigen. Midden in de wereld.

De laatste weken, maanden, jaren…mensen die bang zijn, die blijven trekken om mij te behoeden…Voor de liefde en het vertrouwen….en tot nu toe gaf ik ze ook steeds een heel klein eindje touw waar ze nog aan konden trekken. Dat mag ik nu loslaten. Het is tijd om te gaan staan in vrijheid!

quote freedomOvergave aan mijn geloof. Dat mensen te vertrouwen zijn, dat ik kwetsbaar en afhankelijk mag zijn van anderen, dat ik mijn behoefte onvoorwaardelijk mag volgen en daar de consequenties van mag dragen. Dat ik open en raakbaar ben voor liefde en leven. Dat ik mijzelf niet hoef in te laten met ego’s, macht, ongelijkwaardigheid, negativiteit, onzekerheid. Dat ik mag constateren dat het er is, en er verder helemaal niets mee hoef. Dat ik mijn leven mag leiden zoals ik dat graag wil, omdat ik weet dat ik gedragen wordt door het goddelijke, het hogere, het zuivere, het helende als ik voor liefde kies.

Het einde van angst

Al ruim een jaar zit de beslissing om alleen op reis te gaan er aan te komen en elke keer dat ik er over dacht, er over voelde en er over sprak met Robbert was het nog niet het moment. Om de zoveel tijd kwam de behoefte om er alleen op uit te trekken omhoog, maar steeds was het nog niet de bedoeling. Sinds vorige week weet en voel ik dat het nu wel de bedoeling is. Als een kado dat ik langzaam heb uitgepakt. Ik mag op reis om alles waar ik in geloof te ervaren en in de wereld te brengen.

Ik geloof in liefde, onvoorwaardelijk, in elk mens. Ik geloof dat ik gedragen wordt en dat ik onuitputtelijk kan putten uit de bron van liefde, vertrouwen en kracht. Ik weet dat ik kan mediteren als het nodig is, dat ik kan ademen als het nodig is, dat ik mijn chakra’s volop kan laten stromen als het nodig is, dat ik mijzelf kan helen als het nodig is. Dat ik stil kan zijn als een situatie er om vraagt en mijzelf kan uitspreken op moment dat dat het meest waardevol is. Dat ik leiding kan nemen en kan volgen. Dat ik helemaal nat geregend kan blijven lachen naar het leven. Dat ik onafhankelijk van welke factor dan ook, het geluk omarm. Wat geloof ik in veel moois, ik mag elk moment kiezen om te gaan staan voor waar ik in geloof.

Sinds ik in 2002 een burn-out kreeg en depressief was ben ik in beweging geweest. Altijd zoeken en leren als ik voelde dat er ergens nog verdriet of angst zat. Als er ergens een schakelaar op donker stond in plaats van op licht. Een zacht stemmetje vertelde me altijd: er is meer dan dit, jij bent groter dan dit. Toe maar, stap in het licht en ga je volle potentie leven.

Het stemmetje wakkerde mijn nieuwsgierigheid steeds weer aan. Ik wist dat ik er nog niet was, ik wist zelfs niet zeker of ik er zou komen of hoe die ‘volle potentie’ eruit zou zien. Wel voelde ik dat het in beweging zijn, het ‘op weg zijn naar’ mij voldoening bracht. Met elke ontdekking was ik blij, wist ik dat ik niet meer terug ging naar het oude, maar juist op weg was naar iets mooiers dan dat ik kende.

20150405-175025.jpg

Dan weer een reeks bezoeken aan de psycholoog, dan een meditatiecursus, dan naar yoga, dan een NLPopleiding volgen, dan naar een coach, dan weer naar een natuurtherapeut of een training Chakrahealing volgen. Tussendoor ook nog prachtige boeken gelezen, in mijn eentje gereisd, de Wim Hof Methode leren toepassen, een massagecursus gedaan. Een lange lijst van verschillende werelden en methoden die ik leerde kennen zou ik hier kunnen noemen. Als een soort gereedschapskist die voller en voller werd met gereedschap om mijzelf te zijn, om duurzaam geluk te ervaren en los te komen van illusies, ego, ratio en angst.

Wat ben ik trots op dat ik altijd zo open heb gestaan voor het gevoel van ‘er is meer’ en daar ook actief naar op zoek ging. Ik wist diep van binnen dat elke schakelaar in mij op ‘licht’ kon staan, dat er geen kapstokjes meer hoefde te zijn voor angst, verdriet, boosheid, jaloezie of kleinheid. Het heeft mij gemaakt en gebracht daar waar ik nu ben: bij het einde van angst. Wat nu voor mij ligt is een leven waarin alleen liefde en vertrouwen zijn. Ik zie een enorme bol met licht voor me die de wereld, en iedereen die het wil en durft, verwarmt en uitnodigt.

Een essentieel leven waarvan de bedoeling glashelder is, dat heeft mijn onuitputtelijke nieuwsgierigheid me opgeleverd. Dat mag gevierd worden, en dat is precies wat ik ga doen, op weg naar zuid-europa!