Wij droomden mee met…Sara!

Vorige week woensdag-avond was de eerste editie van Droom Mee Met… Ontstaan vanuit willen bijdragen aan extreem mooi onderwijs. Toen Sara haar droom een paar weken eerder met mij deelde besloot ik direct op de energie te surfen en een mee-droom avond te organiseren. We mochten gebruik maken van een prachtige ruimte in Villa Mariënboom van United By Passion.

Met z’n elven zaten wij om tafel en droomden met Sara mee over haar nieuwe school in Nijmegen. En wat voor een school! Naar aanleiding van de avond waarop inhoudelijk werd meegedacht om Sara haar droom kracht bij te zetten deelde zij deze beschrijving van hoe haar school eruit gaat zien.

“Don’t ask what the world needs. Ask what makes you come alive and go do it. Because what the world needs is people who have come alive.”

… want wat de wereld nodig heeft, is mensen die fik stoken! De boel nieuw leven inblazen! Hier gaat-ie dan: een nieuwe school in Nijmegen. Voor leerlingen vanaf de middelbare schoolleeftijd. En HBO-ers, MBO-ers…Zo, hij staat.

Een school in de wereld, zodat deze niet pas begint als je je papiertje hebt. Een school waar je inside en outside gaat: focus op jouw ontwikkeling, talenten en hoe je deze waardevol voor jezelf en anderen kunt maken EN werken aan projecten met en voor bedrijven/organisaties. Echte, innovatieve dingen maken voor de echte wereld. Voor ’t eggie dus. Een school waar creativiteit, ondernemerschap, innovatie, talent, passie en buiten de kaders werken hoogtij vieren.”

Zo’n school dus! Aangezien er nu een droom het levenslicht heeft gezien is alle hulp om de school werkelijkheid te laten worden welkom. Alle mensen (jongeren en wat ouderen;)) die mee willen doen om de school vorm te geven, om de school te stichten, om de school te dragen, te voeden en te bekrachtigen worden door Sara uitgenodigd om contact met haar op te nemen.

“Er is nog geen naam, wel een club mensen die meedenkt en werkt.Er is nog geen pand, wel een concept om mee van start te gaan.Er is nog geen bak geld, nou ja, die ligt nog bij de gemeente en bij bedrijven, die komen we binnenkort ophalen!Er zijn nog geen studenten, alhoewel; toch wel! Ze zijn alleen nog niet allemaal betrokken bij de school. En daar kan jij verandering in brengen!

Want, uitgangspunt 1 is: voor iedere ‘prof’ die meedenkt en werkt, werkt er ook 1 ‘prof to be’ (leerling, student) mee aan het realiseren van de school en verfijning van het onderwijsconcept. Scholen bedacht door mensen met ‘papiertjes’ zijn er al genoeg, tijd om niet OVER, maar MET leerlingen te praten. Niet alleen lullen, maar ook poetsen. Aan de gang, die school bouwen!

Dus: ken jij of ben jij de student of leerling die mee wil werken aan de nieuwe school in Nijmegen? OF ben je die ‘prof’, uit welk vakgebied dan ook die mee wil werken aan de nieuwe school: mail, reageer via Facebook of mail naar sara@raakonderwijs.nl.”

Je kunt je voorstellen dat het een bijzonder fijne avond was waarop een droom werkelijkheid gemaakt werd. Hier gaat mijn onderwijshart sneller van kloppen, heel gaaf om hier aan bij te dragen. Wil jij ook bijdragen aan de nieuwe school van Sara, laat het Sara dan weten.

Of heb jij een droom waar je ook graag mensen over wilt laten meedromen en meedenken, neem dan contact met mij op, ik organiseer heel graag voor jou ook zo’n fijne avond!

Schaam je!

Een oproep in een blog om ons als Nederlander te gaan schamen voor een optreden van onze regering. Of een wijzende vinger voor een tweet die je stuurt die een ander ‘ondoordacht’ vindt. Of kiezen om je ava niet op zwart te zetten en je dan ‘in een hoekje moeten gaan zitten schamen’ voor je belachelijke gedrag.

Soms wordt het duidelijk uitgesproken, andere momenten voel je dat een ander vindt dat je je moet schamen, of dat hij zich zou schamen in eenzelfde situatie als waar jij in zit. Maar een oproep tot schaamte, of een beschuldiging die tot schaamte leidt, maak je daarmee een ander bewust van zijn gedrag?

Iedereen doet wel eens iets onhandigs, of verkeerd in de ogen van zichzelf of een ander. Daar zijn wij mens voor en een samenleving. Daar kun je van leren, van groeien. Dat groeien kan alleen als je niet in een hoekje gaat zit en je schamen, dan maak je je juist klein en zit je te verpieteren in plaats van dat je groeit. Daarbij is het een heel onprettig gevoel en leidt schaamte nooit tot meer verbinding.

schaamte-Mateusz-Wichary

Als je je schaamt en terugtrekt en jezelf klein maakt om maar niet gezien te worden steek je daar veel energie in. Je gedachten gaan mogelijk met je op de loop. De energie die eigenlijk nodig is, die van bewustwording, die gaat op aan schuld en schaamte en sorry zeggen. Vanuit het gevoel van schaamte blijft het bij een handeling die verkeerd wordt beoordeeld, zeg je dat je dat nooit meer zult doen, of je gaat helemaal uit verbinding omdat de schaamte te groot is. Hierdoor ontstaat er geen groter plaatje, geen groter bewust zijn over je gedrag of jouw keuze. Het blijft een op zichzelf staand feit: ik doe dit -> het pakt verkeerd uit/het wordt veroordeeld -> ik schaam me. En daar stopt het.

Om de wereld weer mooier te maken en leefbaarder is bewustzijn nodig. Bewustzijn over ons handelen, de gevolgen en consequenties daarvan en de verantwoordelijkheid nemen voor de keuzes die we maken. Ook al vind een ander dat beschamend of wil hij of zij een schuld op ons leggen, als je een doordachte keuze maakt is het makkelijker om voor je keuze blijven staan.

20140727-202936.jpg

Deze wereld heeft meer mensen nodig die voor de andere kant van schaamte durven te kiezen, die durven te gaan staan voor de keuzes die zij maken, daar in vol bewustzijn voor kiezen en er naar handelen. Ik kies hiervoor. Dan wordt het een ander rijtje: ik doe dit -> een ander vind het verkeerd/beschamend -> ik kijk naar mijn handelen (reflectie) -> ik blijf staan voor de keuze die ik maakte of ik geef vanuit kwetsbaarheid toe dat de uitwerking niet gewenst was -> ik reflecteer op mijn handelen en kies een volgende keer voor hetzelfde of iets anders.

Door voor bewustwording en verantwoordelijkheid te kiezen in plaats van voor schaamte ontstaat er een reflectieproces, een leermoment, een uitdaging om te blijven staan voor wie jij bent en wat jij doet. Daar hoef je je nooit voor te schamen!

Leve het avontuur!

Had ik niet beter alleen op reis kunnen gaan? Dat was altijd veel avontuurlijker dan nu met z’n tweeën. Ik ben de afgelopen jaren een aantal keer alleen op reis geweest, dat beviel me goed. Je kunt doen wat je zelf wilt, en je moet alles wat je tegenkomt alleen (of met iemand die je net hebt ontmoet) het hoofd bieden. Dat brengt een gevoel van avontuur met zich mee. Je doet iets en weet nog niet precies hoe het afloopt. Of je komt in een situatie (een gestolen backpack bijvoorbeeld) waarbij je dan zelf moet bedenken hoe je daarmee omgaat. En als dat dan goed lukt, wat een heerlijk gevoel!

Verder lezen Leve het avontuur!

Change

Ik was 21 en opgebrand. Afgeknapt en uitgebruisd. Tja, wat ga je dan doen? In eerste instantie vrij weinig, want mijn energie was op. Nadat je een tijdje weinig tot niets hebt gedaan (behalve vooral jezelf in de weg zitten), ga je aansterken, reflecteren, nog niet teveel vooruit kijken. Later krijg je weer perspectief, kun je afstand nemen en in de spiegel kijken. Wat was mijn aandeel, wat was het aandeel van de anderen, en die van het systeem?  Eerst een schuldvraag, daarna meer vanuit verwondering en openheid.

Verder lezen Change