Liefde maakt blind

Liefde maakt blind. Wie kent hem niet, die cliché uitspraak als je beste vriendin een nieuw vriendje heeft en je haar niet meer herkent. Of als je vader een nieuwe vriendin heeft en ineens dingen doet waarvan hij altijd gezegd heeft er niets aan te vinden. Heeft de liefde hen te pakken?

100purelove
Hoe vaak heb ik die uitspraak niet gehoord. Ook ik trapte er vaak in. In van die liefde maakt blind-acties. Van die variërend van niet toffe tot rot-lekker-op acties van de ander, waarvan de uitkomst dan toch was dat hij niet hoefde op te rotten. Want tja….liefde maakt blind. Dus het viel achteraf wel mee, en hij heeft toch gezegd dat het hem speet, hij heeft datzelfde daarna nooit meer gedaan. Hij zegt dat als ik echt van hem hou, dat ik hem dan kan accepteren…zijn gedrag kan slikken bedoelde hij dan. Maar ja, ik wist toen nog niet dat er een verschil was tussen liefde en Liefde! ;)

Sinds ik kennis heb gemaakt met echte, onvoorwaardelijke liefde, weet ik dat liefde alles behalve blind is. Liefde is de meest scherpe bril die je op kan hebben. Liefde is eerder een haviksoog dan een blinde kwartel. Liefde is je eerste, tweede en derde oog bij elkaar.

Want onvoorwaardelijk, ware, echte, zuivere liefde (hiernaar te benoemen als liefde) zet al je zintuigen op scherp! Je weet meer, je voelt alles, je ziet, je ruikt, je proef en je herkent liefde direct. Liefde laat je zien wie jij bent en wie de ander is, loepzuiver zie je de mens, niet het gedrag of zijn voorkeuren. Als je liefde kent en bent wordt je nooit meer verblind door de zogenaamde pseudo-liefde. Dan zal je nooit meer in de maling genomen worden, je laat je nooit meer met een kluitje in het riet sturen, je keurt nooit meer iets goed als dat stemmetje in je achterhoofd zegt ‘dit klopt niet’.

20140725-185413.jpg

Liefde verteld je precies wat wel en niet klopt, wat waar is en wat niet. Hoe hard je ook je best doet om naïef te zijn en dingen te geloven dat je ego (of dat van een ander) je verteld, je kunt het niet meer geloven. Liefde voelt dat het niet waar is. En soms is de liefde wat traag en kun je pas achteraf horen wat hij al die tijd al wilde vertellen. Maar als jij bereidt bent om goed te luisteren, dan laat liefde je altijd weten of je met hem te maken hebt of met zijn pseudo-wannabee-best-friend.

Als je liefde kent en bent, stap je niet meer in een relatie alleen maar omdat het fijner is dan alleen zijn, of omdat het toch tijd wordt, of omdat je misschien anders wel alleen over blijft. Of misschien wel omdat hij je iets kan geven dat je jezelf niet denkt te kunnen geven. De liefde zuigt je op, is overweldigend, is allesomvattend en alleszeggend…en alles behalve blind.
——–
Genoten van deze blog? Voor €5,- kun je hier mijn e-boek ‘Eigenwhys zijn’ kopen met daar in 32 persoonlijke blogs over mijn ontdekkingsreis naar leven met bezieling.Ook het vinden van ware liefde was daar een onderdeel van.

Afstand tot het normale

“Pas wel op dat de afstand tot de maatschappij niet te groot wordt” en “Je moet wel in discussie gaan om anderen te laten weten waar je staat” zijn adviezen die ik op mijn pad tegenkwam.

Dit soort opmerkingen zetten me als vanzelf aan het denken, omdat ze bij mij niet resoneren. Ik ben blij dat er mensen zijn die dit soort dingen tegen me zeggen, want dan kan ik er over nadenken wat de woorden betekenen en welk gevoel ik er bij krijg. Afstand tot de maatschappij; wat betekent dat voor diegene die mij er (vanuit liefde) voor waarschuwt en wat betekent het voor mij?

Verder lezen Afstand tot het normale

Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…

Ik stond van de week even te praten met mijn oom, over de colum over Week of My life en de blogs die ik schrijf (zoals deze ;)). Hij biechtte op dat hij mijn blogs/projecten zweverig vond. En vanuit een soort verdediging vermelde hij daar ook bij dat hij gewoon graag zegt wat hij vindt. Zoals hij ‘zweverig’ uitsprak was dat geen compliment maar een duidelijke aanduiding dat hij daar niets mee kon.

Verder lezen Spiegeltje, spiegeltje aan de wand…

Kijk jij naar de bril of naar de spiegel van de ziel?

De ogen zijn de spiegel van de ziel” (Da Vinci). In ieders ziel zit de mooie en goede intentie om aan de wereld bij te dragen. Hoe komt het dan dat wij allemaal verschillend zijn en doen?

Omdat iedereen zijn eigen bril op heeft waar door hij naar de wereld kijkt. De bril is bepalend hoe je met situaties om gaat en er op reageert. Tijdens mijn NLP Practitioner heb ik geleerd dat je er op kunt vertrouwen dat iedereen een goede intentie met zich meedraagt, ongeacht zijn bril. Dat inzicht had ik dus al een tijdje, en elke keer doen zich situaties voor waarin ik dit inzicht in de praktijk mag brengen.

Verder lezen Kijk jij naar de bril of naar de spiegel van de ziel?